•÷±‡±magical_white±‡±÷•

เหนื่อย ทุกครั้งทุกทีที่เหนื่อย

สิ่งเดียวที่ทำได้ คือพักกายพักใจซะ

...ชีวิตฉันเปลี่ยนมาเป็นนักศึกษาเวลาหนึ่งปีแล้ว

เวลาช่างเร็วนัก เกิดเรื่องราวหลากหลายและมากมาย

จนทำให้เหนื่อย เหนื่อยมากหากจะเทียบกับแต่ก่อนที่เคยเป็น

มีเรื่องที่คลาดฝันและไม่คลาดฝันเลย

มหาวิทยาลัย โลกที่กว้างใหญ่ ที่ฉันเคยกลัวเมื่อตอนเป็นเด็ก

กลัวจะห่างจากแม่ กลัวจะไม่มีใครคอยดูแล กลัวจะดูแลตัวเองไม่ได้

แต่ถึงวันนี้ ฉันอยู่ได้ดี และแม้มันจะมีปัญหาบ้างในบางครั้ง แต่มันก็ผ่านไปได้ด้วยดี

หมดแล้วความกลัวทั้งหลาย วันนี้ฉันกำลังจะอายุครบรอบยี่สิบปี

โตแล้ว บอกตัวเองว่าควรจะโตสักที รับผิดชอบชีวิตให้ได้

จริงจังกับชีวิต จริงจังกับหน้าทีที่มีอยู่ เหนื่อยบ้างอะไรบ้างก็ยังดีที่ชีวิตมีความสุขและความทุกข์ปะปนกันไป

จนตอนนี้แม้จะมีเรื่องผิดพลาดอะไรเยอะแยะแค่ไหน

แต่ฉันมีหน้าทีแก้ไขมันด้วยตัวเอง และจะไม่ทำให้คนที่รักต้องเดือดร้อน

ฉันไม่เคยคิดเลยว่าจากผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง ที่ใช้ชีวิตเรียกว่าธรรมดามาก ไม่เคยลำบาก

แม่ไม่เคยต้องให้ลำบาก แม้จะตอนนี้เค้าก็ยังไม่ให้เราต้องลำบาก เค้ารักเรามากกว่าที่เรารักตัวเองซะอีก

รู้นะ รู้เสมอ ฉันถึงยอมรับความเสียใจไว้เอง ทุกๆเรื่อง

โดยที่แม่จะไม่มีวันรู้ เค้าจะรู้ได้แค่ว่าฉันเรียน อยู่กับเพื่อน เป็นเหมือนเดิมเมื่อก่อนทุกอย่าง

พอทีกับชีวิตเน่าๆ ที่ผ่านมา มันจะเป็นความลับของฉันคนเดียวตลอดไป

ชีวิตมหาลัย มันดีมากนะในความคิดฉัน ฉันได้ทำในสิ่งที่ไม่เคยทำ หลายต่อหลายอย่าง

อาจจะต้องแลกด้วยอะไร ก็ยอม เพียงเพราะต้องการที่จะรู้และโตขึ้น

ไม่โทษพื้นดิน และท้องฟ้า ที่ทำให้ฉันเป็นแบบนี้ ฉันพอใจนะ มีความสุขดี

หากไม่มีทุกๆเรื่องที่ผ่านมา ฉันคงไม่เจอกับชีวิตจริงๆ ไม่โตขึ้นสักที

ความเข้มแข็งจะมากขึ้นทุกครั้งที่เราพักจนหายเหนื่อยแล้ว

ฉันคงมีความสุขกับชีวิตต่อจากนี้ ปีสองแล้ว ผ่านมาได้แล้ว ควรจะดีถึงจะถูกใช่ไหม

พลังที่จะทำให้ผ่านไปปีสาม ปีสี่ จะอีกกี่ปีก็จะทำให้ได้ เพื่อคนที่รักเรา

เพื่อตัวเรา และเพื่อคนในอนาคต คนที่จะเข้ามาร่วมทางกับเรา

ตอนนั้นฉันคงพร้อมจะรักใครจริงๆ พร้อมทั้งฐานะ หน้าที่การงาน พร้อมทุกๆอย่าง

อายุมากขึ้น การจริงจังกับใครสักคนต้องมากขึ้น

เหนื่อยมาแล้ว

พักแล้ว

หายแล้ว

สู้ต่อ...